Werk

Werken in de.....

UITVAARTBRANCHE

Heb mijn werk vele jaren ( bijna 10 jaar ) met liefde en plezier gedaan!

Mijn werk bestond voornamelijk uit het overbrengen van overledenen, het verzorgen, restaureren (indien noodzakelijk),

(thuis) opbaringen, het inkisten en was tevens rouwambulance - chauffeuse.

Soms ook assisteren in de kerk bij een uitvaart.

Heb zelf op staande voet ontslag ingediend op 01-11-2009.

Meest gevraagde muziek bij een uitvaart.

Per rouwkoe naar het graf.

Wie eens wat anders wil, dan bij zijn dood in een zwarte lijkwagen te worden
vervoerd naar zijn laatste rustplaats, is er tegenwoordig een rouwkoe.
Daarvoor moet je bij Leentje zijn, een bonte koe uit het Noord-Brabantse Heeswijk Dinther,
die een kar voorttrekt waarop een lijkkist kan worden geplaatst.

Het is een idee van René van Daal, die in het dagelijks leven gewoon timmerman is.
„Er zijn zoveel mensen die binding hebben met een koer”, zegt Van Daal.
„Dat hoeven helemaal geen boeren te zijn. Ik kan me voorstellen dat die mensen hun laatste rit in gezelschap van een koe willen zijn.”

Veel wordt er nog niet van Leentje gebruik gemaakt. „Dit jaar is ze twee keer ingehuurd.”
De koe woont in een schuurtje op het land van Van Daal. „Ik woon hier buiten en heb een halve hectare land voor haar.
Kijk, ze vindt het hartstikke gewoon om te wandelen. Want we staan nu stil en Leentje staat gewoon te herkauwen.”

Het was nog een heel karwei om Leentje zover te krijgen dat ze keurig haar wandelroutes met Van Daal meeloopt.
„Je hebt niet zomaar een koe afgericht”, waarschuwt de Brabander. „Leentje loopt alleen op mijn commando’s.
Een ander krijgt haar niet in beweging. Ze gaat alleen maar langzamer of sneller als ik dat zeg.
Maar voordat ze dat had geleerd, was ik wel anderhalf jaar verder.”

Leentje kan niet alleen op bevel lopen, maar ze is ook nog eens zindelijk.
„Ze poept altijd op dezelfde plek in haar schuurtje”, lacht de timmerman.
„Dat moet ik elke dag opruimen.” Een aantal jaren geleden heeft Van Dalen nog een koe leren springen.

De dienst van Van Daal wordt onder andere kenbaar gemaakt via Uitvaart.tv,
een internetzender die vandaag het daglicht ziet. In de reportages die alle vormen van vervoer laat zien,
is Leentje te bewonderen. Maar er zijn meer opmerkelijke mogelijkheden om je in ons land naar je laatste plek te laten brengen.
Zo kunnen motorliefhebbers met in een kist op een zijspan van een Harley Davidson worden vervoerd.
Maar ook cabrio’s en rode en roze lijkwagens passeren de revue.

Hoe werkt een crematieoven?

Algemene beschrijving van een crematieoven en het crematie-proces.

"Warme" en "koude" start oven
In Nederland kennen we twee soorten ovens t.w. de “warme” start oven en de “koude” start oven. Het onderscheid is de invoertemperatuur en de procestijd. Bij de “warme” start oven is de invoertemperatuur ± 800 °C en de procesduur ca. 75 minuten. Bij de “koude” start oven is de invoer-temperatuur ± 400 °C en de procesduur ca. 150 minuten. Tijdens het proces loopt in beide ovens de temperatuur op tot ongeveer 1100 °C. Aan het eind van het proces is de temperatuur in beide ovens weer rond de 800 °C. Bij de “warme” start oven kan direct na het ruimen weer een nieuwe invoer plaatsvinden en bij de “koude” start oven moet de oven eerst worden afgekoeld naar de vereiste invoertemperatuur van 400 °C. In de “warme” start oven vindt een spontane ontbranding plaats (zonder gebruik te maken van de hoofdbrander) ten gevolge van de hoge temperatuur.

In de “koude” start oven wordt het proces ingeleid met behulp van de hoofdbrander, welke weer uitschakelt op het moment, dat er voldoende temperatuur in de oven is en het proces zichzelf in stand houdt.
De verdeling binnen Nederland naar aantallen crematies is ca. 70 % in de “warme” start ovens en de rest ca. 30 % in de “koude” start ovens. Tot 1985 werd er in Europa uitsluitend gewerkt met “warme” start ovens. Met de intrede van de kleinschalige crematoria rond die tijd is de “koude” start oven uit Amerika geïmporteerd.

De meer gedetailleerde beschrijving die nu volgt, is die van een “warme” start oven.

Voorverwarmen
Alvorens een kist met stoffelijk overschot in te voeren in een crematieoven, wordt de oven voorverwarmd m.b.v. een gasbrander tot een invoertemperatuur van ± 800 °C. Hierna wordt de brander afgeschakeld.

Temperatuur
Deze temperatuur is empirisch bepaald als zijnde een temperatuur waarbij de meeste bekende stoffen die in een crematieoven worden ingevoerd tot ontbranding komen. Evenals een temperatuur waarbij de ontbranding redelijk gelijkmatig tot stand komt. Te weten zonder dat de vlammen over de kist naar buiten komen.

Ontbranding
Na invoer vindt een spontane ontbranding plaats ten gevolge van de hoge temperatuur. Het gehele proces wat ongeveer in een tijdsbestek van tussen de 55 en 75 minuten behoort te verlopen wordt nu verder gecontroleerd door het op het juiste moment en op de juiste plaats toedienen van verbrandingslucht.

Toevoeging lucht
Hiertoe bevinden zich in een crematieoven op meerdere plaatsen lucht inblaaspijpen te weten:
1. Bovenlucht (recht of schuin)
2. Zijlucht
3. Secundaire lucht

Deze configuratie is standaard voor een normaal type crematieoven.

In sommige moderne ovens bevindt zich naast boven genoemde luchttoevoer ook wel zogenaamde horizontale luchttoevoer. Deze lucht blaast direct na invoer horizontaal over de kist en dient uitsluitend voor een rustige ontbranding waarbij een goede menging van belang is zonder rechtstreeks op de kist te blazen. Verder zijn er ook ovens uitgerust met zgn. tertiaire lucht in de rookgaskanalen.

Naverbrander
Alle nieuwe crematieovens zijn uitgerust met een naverbrander. Sommigen zelfs met een derde brander. Dit is in de loop der tijd echter weer achterhaald.

Sensoren
Verder zijn deze moderne ovens uitgerust met sensoren voor de verblijftijd van de rookgassen evenals sensoren voor het meten van het zuurstofgehalte en de naverbranding temperatuur.

Injecteren van water
Tenslotte is het ook mogelijk om met het injecteren van water (nevel) in de hoofdverbrandingskamer zowel temperatuur als zuurstofgehalte te beheersen.

Taak extra branders
Beide voornoemde extra branders naast de hoofdbrander hebben tot doel de zogeheten naverbranding zone op een temperatuur van boven de 800 °C te brengen en te houden.

Trekregeling
Ook zijn alle crematieovens uitgerust met een bepaalde trekregeling al dan niet vol- of semi-automatisch en met een rookmeter of zuurstof meter in het rookgaskanaal.

De trekregeling kan op diverse manieren verwezenlijkt worden.

1. Met behulp van een ejecteur in de schoorsteen (eventueel frequentie geregeld)
2. Met behulp van venturi`s in de oven
3. Met behulp van een frequentieregelaar en een ID-fan, (Induced Draft fan)
4. Met behulp van een beweegbare schuif in het rookkanaal.

Kritieke fasen crematieproces
Het crematieproces kent twee kritieke fasen ( kritiek binnen deze context betekent een verhoogde kans op een ongecontroleerd verlopend proces waarbij de verbranding dusdanig verloopt, dat het te snel gaat en er daardoor geen optimale verbranding plaatsvindt.)

1. Bij het invoeren.
2. Bij het zogeheten doorbranden v/d kist.

Toelichting:
Bij het invoeren vat vrij plotseling de kist vlam en in het bijzonder de daarop aanwezige laklaag.
Bij het doorbranden van het deksel (welke over het algemeen als eerste doorbrand omdat dit het dunste deel van de kist is) vat de inhoud van de kist vlam en is er vrij plotseling opnieuw veel “brandstof” beschikbaar. Vanaf invoer tot en met het doorbranden van de kist heeft er uiteraard ten gevolge van de hoge temperatuur in de oven wel “vergassing” plaats gevonden. Deze “brandstof” bestaat uit de bekleding van de kist aan de binnenzijde, de kleding van de overledene alswel de overledene zelf.

Taak ovenist
De taak van de ovenist nu is (was) te zorgen voor een optimale verbranding.
Dit wil zeggen zonder dat onverbrande stoffen of gassen uit de schoorsteen ontwijken.

Onvolledige verbranding
Onvolledige verbranding begint altijd met een tekort aan O2 (zuurstof) plus de vorming van CO (koolmonoxide) en eindigt vrijwel altijd in het ontwijken van een forse rookpluim uit de schoorsteen.

Toediening van lucht
Zoals vermeld is het dus van belang op het juiste moment en met de juiste hoeveelheid alswel op de juiste plaats lucht toe te dienen in de hoofdkamer van de oven of in de naverbrandingsruimte van de oven.

De bovenlucht en de zijlucht noemen we primaire verbrandingslucht (deze lucht blaast rechtstreeks op de kist met stoffelijk overschot).

Luchttoediening na de hoofdverbrandingskamer in de naverbrandingsruimte noemen we secundaire lucht.

Eventuele extra lucht in de rookgaskanalen noemen we tertiaire lucht.
Dit toedienen van secundaire en / of tertiaire lucht kan gekoppeld worden aan de eerder genoemde rookmelder in het rookgaskanaal of een O2 meter.

Onderdruk
De onderdrukregeling kan gekoppeld worden aan een onderdrukmeter. (Dit is in praktijk ook meestal het geval). Als laatste bestaat er ook nog een regeling m.b.v. een zgn. trekonderbreker. Deze wordt toegepast in die situaties, waar de trekregeling zelf de minimaalstand bereikt heeft en er toch nog te veel trek in de oven heerst. De trekonderbreker is dan niet meer als een klep die geopend wordt en in feite een kortsluiting veroorzaakt in de rookgaskanalen.

Om de verbrandingslucht de tijd te geven om toe te stromen en zich voldoende te mengen met de te verbranden gassen mag er niet te veel trek op de oven staan en moet de temperatuur voldoende hoog zijn m.n. in de naverbranding zone (> 800 °C).

Meting en sturing
Het is dus zaak in een automatische besturing de verblijftijd van de rookgassen in de naverbranding zone te meten en hierop het proces aan te sturen. Evenals het daar heersende zuurstofgehalte en uiteraard de temperatuur.

Voor een volledige verbranding is de naverbranding zone vele malen belangrijker dan de hoofdverbrandingskamer of - zone.

De onderdruk in een crematieoven mag niet meer bedragen als ± 10 Pa (1,0 mm W.K.) tijdens het proces. Indien een crematieoven goed luchtdicht kan worden gemaakt, gelden andere waarden.

Onderdruk bij invoering
Bij invoeren, dient deze onderdruk vlak voor het openen van de invoerdeur veel hoger te zijn. Wanneer de invoerdeur geopend wordt verlies je namelijk nagenoeg alle aanwezige onderdruk.( E.e.a. is discutabel, omdat door de hoge onderdruk tevens heel veel lucht (lees zuurstof) in de oven wordt gezogen terwijl we het proces langzaam in willen leiden.
Tweede gedachte is, dat er uiteraard geen hitteterugslag in de ovenruimte mag plaatsvinden.)

Vuurvaste stenen
Aangezien de temperatuur tijdens het proces kan oplopen tot ± 1200 °C is de oven altijd opgebouwd van vuurvaste stenen (chamottemateriaal).

Het nadeel hiervan is echter, dat moeilijk een luchtdichte afdichting te maken is.

Waarden onderdruk
Aldus mag de onderdruk weliswaar niet meer bedragen als 10 Pa tijdens het proces maar ook zeker niet minder omdat anders eventuele verbrandingsgassen in de ovenruimte ontwijken.

Het behoud van deze onderdruk binnen zeer nauwe grenzen wordt geregeld door de eerder genoemde onderdrukregeling(en).

Deze regeling dient zeer nauwkeurig alswel zeer snel te zijn, aangezien tijdens het verloop van het proces de totale luchtstroom door de oven nogal varieert.

Daarnaast is er ook een begrenzing aan het opvoeren van de trek op een crematieoven omdat te veel trek alle hitte uit een oven zou trekken. In zo`n geval kan dan de eerder genoemde trekonderbreker worden toegepast. (bijv. bij een veel te hoge schoorsteen of een te sterke ID-fan).

Continuïteit warmte
Bij voldoende aanvoer (niet te lange wachttijden tussen opeenvolgende invoeren) wordt de warmte van een crematieproces geaccumuleerd in de vuurvaste bemetseling en dient ter inleiding van het daaropvolgende proces.

Opwarming oven
Door de continuïteit is de hoofdbrander alleen nodig aan het begin van een werkdag voor het opwarmen van de oven en vinden alle crematieprocessen verder plaats zonder toevoeging van externe energie.

Opbouw crematieoven
De basis opbouw van een modernere crematieoven bestaat uit:

1. Primaire luchttoevoer op meerdere plaatsen
• bovenlucht (schuin op de kist)
• zijlucht (horizontaal op de kist)
2. Secundaire luchttoevoer
3. Trekregeling + Onderdrukmeting (zelfregelend)
4. Hoofdbrander
5. Naverbrander
6. Temperatuurmeters;
• Hoofdkamer
• Naverbranding zone (zelfregelend)
• Schoorsteen
7. Rookmeter (wordt minder toegepast)
8. O2 meter
9. CO meter (optie registrerend)
10. Stofmeter (optie registrerend)
11. Verblijftijdmeting (optie)
12. Waterspray (optie)
13. Diverse eindschakelaars (standmelders)
14. Computerbesturing of PLC-besturing (al dan niet incl.Fuzzylogic)
15. Touchscreen bediening
16. Visualisatie van al deze procesparameters
17. Mogelijkheid tot data >>
• aquisitie
• retrieval
• analyse
18. Mogelijkheid tot tele-communicatie voor analyse op afstand
19. Plotmogelijkheid van diverse items zoals procesparameters.

Glazen kruisje

Op de kist van een overleden gelovige wordt vaak een kruisje geplaatst.

Dit kruisje, meestal gemaakt van koper, bestaat al tientallen jaren in de huidige vorm.

Meestal wordt dit na de uitvaart opgehangen in de woon- of slaapkamer.

De glaskunstenares Anne Hein.

Zij maakt glazen kruisjes en, zoals ieder mens uniek is, is ieder kruisje uniek qua vorm en kleuren.

Zijde urnen

De verbondenheid met anderen heeft ons geleerd dat er

een kracht is, groter dan onszelf en dat tijd, soms nodig,

helend is om de dingen die we niet kunnen veranderen te aanvaarden.

Zodoende hebben wij ons toegelegd op het ontwikkelen en vervaardigen van een geheel nieuw soort urn.

Een urn die gemaakt is van verschillende soorten zijde, in elkaar aanvullende of contrasterende kleuren....

Voor info kijk op: www.uitvaart.nl

Verschillende godsdiensten, verschillende rituelen

De verschillende godsdiensten hebben vanuit hun opvatting over leven en dood de plechtigheden rond het overlijden en de uitvaart vrij nauwkeurig vastgelegd.

Voor mensen die geloven zullen deze voorschriften in meer of mindere mate de rituelen en handelingen aan het sterfbed en bij de uitvaart bepalen.

Hoe meer het geloof je dagelijks leven beïnvloedt, des te vanzelfsprekender is het dat je je bij een uitvaart door je geloof laat leiden.

Bij joden, moslims en hindoes kun je spreken van uitgebreide rituelen die volgens vaste voorschriften moeten worden uitgevoerd.

Als individu voeg je je naar die voorschriften. Je houdt je aan de regels die de geestelijke bewaakt.

Of zoals een joodse koster zegt: "je kunt niet een `beetje` joods begraven worden, je kiest voor een joodse uitvaart of niet".

In de praktijk speelt het geloof voor veel katholieken en protestant-christelijken in Nederland een minder sterke rol in het dagelijks leven.

De keuze voor een religieuze plechtigheid bij de uitvaart is dan meer een individuele keuze, waarbij mensen aan bestaande rituelen een persoonlijke invulling willen geven.

Ook humanisten die vanuit hun levensovertuiging het belang van het aanvaarden van de dood benadrukken, kiezen voor een eigen vormgeving van afscheid en uitvaart.

Symbolen

Fakkel of toorts
De omgekeerde (brandende) fakkel was al voor de oudheid symbool van het gedoofde leven en attribuut van de dood. Een brandende fakkel verwijst naar (hernieuwd) leven (wederopstanding). Vaak zijn twee gedoofde fakkels kruislings afgebeeld.

Obelisk
In het oude Egypte was de obelisk, met haar vier zijden en piramide-achtige punt, symbool van het heersen over de vier windstreken, een teken van macht. Later werd dit het symbool van standvastigheid en deugd.

Ringen
Evenals de cirkel duidt de ring op oneindigheid. Twee met elkaar verbonden ringen symboliseren hemel en aarde en de verbondenheid van twee mensen.

Schedel
Symbool van de kortstondigheid van het leven.

Schedel met gekruiste beenderen
Een Vanitassymbool (het Latijnse vanitas betekent 'ijdelheid'). De schedel met de gekruiste beenderen verwijst naar de kortstondigheid van het leven en de betrekkelijkheid van al het aardse bezit.

Skelet
Symbool van de vergankelijkheid van de mens.

Teddybeer
Speelgoed (bijvoorbeeld van het kind zelf) wordt vaak op kindergraven neergelegd. De teddybeer lijkt zich van dit >echte speelgoed = te hebben losgemaakt en wordt steeds vaker gegraveerd in de grafsteen of gebeeldhouwd op het graf geplaatst als algemeen symbool voor de speelsheid en onschuld van kinderen.

Treurende figuur
Verbeeld de rouw van de nabestaanden. Meestal betreft het een treurende vrouw. Vaak levensgroot afgebeeld, gekleed in een klassieke gewaad, treurend over een grafsteen geleund. Wordt in de kunstgeschiedenis een pleurant genoemd.

Urn
Symbool uit de klassieke oudheid van de dood en de rouw. Het woord urn is afkomstig van het latijnse >urna= van het werkwoord >urere= dat verbranden betekent. Een urn op een grafmonument is vaak half bedekt door een rouwsluier. Een sluier of draperie betekent zich afwenden van de buitenwereld. Een sluier, gedrapeerd om een asurn, symboliseert het afdekken of bedekken van het leven.

Vaas
Een vaas, vaak gevuld met bloemen, verwijst naar het leven. Een vaas met verdorde bloemen verwijst naar de dood.

Zeepbel
Vanaf de zestiende eeuw een symbool van de vergankelijkheid. >Homo Bulla= (de mens is een zeepbel) werd wel als grafschrift gebruikt.

Zeis
De zeis is het attribuut van de dood. In de Middeleeuwen werd de dood al afgebeeld als skelet, met in de rechterhand een zeis. Dit symboliseert de onverbiddelijkheid van de dood.

Zuil (afgebroken)
Symbool van het einde van het aardse leven dat vaak plotseling toeslaat. Wordt meestal gebruikt op het graf van een plotseling en jong gestorvene.

Achthoek (octogoon)
Het getal acht verwijst naar de opstanding en herschepping in Christus.

Alfa en omega
De eerste en laatste letter van het Griekse alfabet symboliseren God als het begin en einde van alle dingen.

Anker
Beeld van hoop en standvastigheid en trouw. Samen met het hart en het kruis vormt het de drieëenheid van geloof, hoop en liefde.

Aren
Symbool van Christus, het Brood des Levens, en van de eucharistie of het Avondmaal.

Boek of Bijbel
Een boek op een graf verwijst meestal naar de bijbel. Als het Boek des Levens is de bijbel een vaak voorkomend symbool op de graven van dominees. Vaak is het boek in zijn geheel afgebeeld, soms op een lessenaar gelegen. Soms wordt er ook een enkele bladzijde afgebeeld, met psalmtekst of grafschrift. Een vouw in een bladzijde of een boeklegger geeft meestal aan dat de persoon plotseling is overleden.

Boog
Teken van het verbond tussen God en de aarde (Gen.9:13). De regenboog wordt ook als teken van hoop en vrede beschouwd.

Brood of hostie
Verwijzing naar het lichaam van Christus en het Brood des Levens, de eucharistie of het Avondmaal.

Cirkel
Symbool van volmaaktheid en eeuwigheid, zonder begin of einde. Veel voorkomend is een Latijns kruis in een cirkel. Twee cirkels boven elkaar staan voor aarde en lucht. Drie ineengeweven cirkels staan voor de Heilige Drieëenheid .

Cirkel met sterren en golven
De cirkel is het symbool van de eeuwigheid, de sterren symboliseren de hemel en de golven der aarde. Samen vormen zij het symbool van het eeuwige leven, eerst op aarde en daarna in het hiernamaals.

Doornenkrans
Symbool van de zonde van de mens. Ook symbool van Christus, die een doornenkrans droeg en die de mensen verloste door zijn lijden.

Driehoek
De driehoek, het klavertje drie en de >triquetra= (Latijns voor >driehoekig=) staan als symbool voor de Heilige Driëëenheid. Afgeleiden hiervan zijn het oog (oog van God) in een driehoek en een driehoek in een cirkel.

Ei
Symbool van geboorte en nieuw leven. Verwijzing naar de opstanding van Christus.

Engel of cherubijn
Victoria, de gevleugelde godin van de overwinning uit de oudheid, werd in de christelijke traditie boodschapper van God. De evangelist Mattheus wordt afgebeeld als engel. Engelen hebben vaak bloemen- of lauwerkransen in de hand, ze strooien bloemen op het graf, musiceren of wenen. Op kindergraven komen vaak kleine engeltjes voor, die zijn ontstaan uit de naakte Cupido of Eros. Hun vleugels staan voor de goddelijke opdracht. Vaak zijn alleen engelhoofdjes met vleugels afgebeeld.

Engel met bazuin
Symbool van het Laatste Oordeel. Nadat de doodsengel de bazuin heeft geblazen, openen zich de graven en vindt het Laatste Oordeel plaats.

Handen
Twee ineengrijpende handen, soms liggend op een kussen, zijn symbool van liefde en verbondenheid tussen man en vrouw.

Glas
Het doorzichtige glas is een symbool van reinheid, van het zonder zonde zijn. Het is daarom een Mariasymbool.

Hart
Symbool van liefde en vriendschap, soms ook het beeld voor de ziel. Een met vlammen omgeven hart verwijst naar religieuze bezieling.

Kaars of kaarslicht
Symbool van licht, dat de goddelijke harmonie weerspiegelt. Symbool van Christus als het licht van de wereld.

Kruis
Teken van lijden en opstanding van Jezus en het symbool van het christelijk geloof. Het kruis wordt ook gezien als de verbinding tussen hemel en aarde. Voordat het kruis een christelijk symbool werd, was het al een universeel teken van verzoening, de synthese tussen hemel en aarde en de vier windrichtingen.

Maan
Verwijst naar het levensritme en bepaalt het ritme van eb en vloed. Tevens een beeld van de opstanding: na elke nieuwe maan wordt het weer volle maan.

Miskelk
De kelk symboliseert de christelijke religie en de eucharistie. De kelk wordt vrijwel uitsluitend op priestergraven uitgebeeld. Vaak met hostie.

Olielamp
Symbool van het eeuwige licht, verwijzend naar de eeuwigheid en de onsterfelijkheid. Het is het symbool van Christus, die het licht der wereld is. (Johannes 8:12)

Pentagram
Een vijfpuntster die in één lijn is getrokken. De vijf punten kunnen naar de vijf boeken van Mozes verwijzen, maar ook naar de vijf zintuigen van de mens of de vijf wonden van Jezus. Het pentagram is echter een al veel ouder teken. Bij Pythagoras en zijn volgelingen was het pentagram een heilig symbool van de fysiek-psychische harmonie en werd op grond daarvan tot het teken van gezondheid. Het staat ook voor de vijf elementen licht, lucht, wind, vuur en water en is als zodanig een centraal zinrijk teken, dat door vele sekten is overgenomen. Vaak treft men het pentagram aan als bezweringsmiddel bij magische rituelen. Traditioneel wordt de met een punt naar boven wijzende vorm gerelateerd aan witte magie, de omgekeerde aan zwarte magie.

Pijl
Symbool van een marteldood en attribuut van de heilige Sebastianus, de patroon tegen de pest. In de kunst werd de dood wel als skelet afgebeeld terwijl hij een pijl afschiet. Pijlen zijn vaak te zien in hekwerken of toegangspoorten van begraafplaatsen.

Schelp
Symbool van vruchtbaarheid, liefde, huwelijk en leven. In de christelijke symboliek is de schelp een beeld van het graf, dat de mens na de dood omsluit, voor hij mag opstaan.

Ster
Teken van heil. Verwijzing naar Christus, naar nieuw leven en naar de hemel. Zie ook vijfpuntster.

Stralenkrans
Een stralenkrans of een stralenbundel is het symbool van het hemelse licht en duidt op de aanwezigheid van goddelijke of heilige personen.

Toren / kerktoren
De vorm van een kerk staat voor de aanwezigheid van het Allerhoogste.

Vijfpuntster
Zie pentagram.

Vierkant
Staat voor de aarde en dateert uit de tijd dat men dacht dat de aarde plat en vierkant was.

Wijwater
Water is een verwijzing naar het Levende Water: Christus. Zonder het goddelijke water (doop) is er geen wedergeboorte.

Zandloper
Duidt op het korstondige van het leven en op het gestadig naderen van het stervensuur. Als symbool van de dood komt de zandloper voor het eerst voor in de late Middeleeuwen. De meeste zandlopers zijn voorzien van vleugels. Die symboliseren de tijd die vervliegt en de vergankelijkheid van de mens. Meestal zijn het de vleugels van een duif, maar het komt ook voor dat de zandloper is voorzien van één duivenvleugel en één vleermuisvleugel. Dit staat symbool voor het vervliegen van het leven, bij dag en bij nacht, bij goed en bij kwaad. De omkeerbaarheid van de zandloper wordt in de christelijke traditie gezien als het nieuwe leven en de wederopstanding.

Zon
Licht van de Allerhoogste. Symbool van zowel de beëindiging van het leven als de wederopstanding.

Alfa en omega
De eerste en de laatste letter van het Griekse alfabet symboliseren God als het begin en het einde van alle dingen.

D.O.M.
Deo Optimo Maximo, dit betekent: aan God, de Beste en Hoogste, gewijd.

ICXC
De afkorting van de naam Jezus Christus in het Grieks. In het Grieks vormen de I en de C de eerste en laatste letter van Jezus, de X en de C zijn de eerste en laatste letter van Christus.

INRI
Iesus Nazarénus Rex Iudaeórum, dit betekent: Jezus van Nazareth, koning der Joden. Deze letters hangen meestal boven een crucifux.

R.I.P.
Requiesca(n)t In Pace. Dit betekent: hij (zij) ruste(n) in vrede.

XP
Monogram van Christus. Het monogram is samengesteld uit de letters X en P, die de eerste letters van >Christus= vormen. Wordt ook vaak ook samen met alfa en omega gebruikt.

Klaproos
Symbool voor de kortstondigheid van het leven. De klaproos verwelkt snel.

Papaver
Wordt ook wel slaapbollen genoemd, als verwijzing naar de slaapverwekkende werking van papaverzaad.. Symbool van Hypnos, de god van de slaap, en van zijn zoon Morpheus, de god van de dromen. Hypnos is de tweelingbroer van Thanatos, de god van de dood.

Roos
Staat voor vreugde, geluk, genegenheid, liefde.

Strobloem
Staat voor onsterfelijkheid.

Zonnebloem
Deze bloem staat voor een niet-aflatende toewijding. Deze betekenis is ontleend aan de Griekse mythe, waarin Clytia verliefd wordt op de zonnegod Apollo, die alleen oog heeft voor haar zuster Leucothea. Door toedoen van Clytia sterft Leucothea, waarna de eerste verandert in een zonnebloem. De zonnebloem kan ook voor levenslust staan. Kijk ook bij de christelijke symboliek van bloemen.

Aronskelk
De gevlekte aronskelk, die zijn bloem omhoog naar de hemel richt, is een symbool van Maria.

Lelie
Een echte Mariabloem. Symbool van zuiverheid en maagdelijkheid. De aartsengel Gabriël, die de geboorte van Jezus aankondigde aan Maria, wordt meestal afgebeeld met een lelie in de hand. In de volkssymboliek is de lelie ook symbool van de >bleke= dood. Daarnaast is de lelie ook symbool van christelijke barmhartigheid.

Lelietje van Dalen
Symbool van Christus als brenger van het heil en het evangelie.

Passiebloem
Symboliseert het lijden van Christus. De stampers lijken op de spijkers, de meeldraden op hamers en de bloemkroon op een doornenkroon. De vijf meeldraden wijzen op de vijf wonden van Jezus.

Roos
De roos verwijst naar Maria en het lijden van Christus. Maria wordt ook wel >de roos zonder doornen= genoemd. De vijf blaadjes van de roos verwijzen naar de vijf wonden van Christus, en zijn daarmee ook symbool van het martelaarschap. In een meer algemene betekenis verwijst de roos naar liefde en vergankelijkheid.

Zonnebloem
In de christelijke symboliek wordt de zonnebloem gebruikt om de gerichtheid naar God mee aan te geven. Kijk ook bij bloemen algemeen.

Hond
Symbool van trouw, afhankelijkheid, waakzaamheid en huiselijkheid. Meestal ligt de hond aan de voeten van de dode of boven op het graf.

Leeuw
In de Europese heraldiek is de leeuw het wapendier dat naast de adelaar het meest voorkomt. Omdat de leeuw als >koning der dieren= krijgshaftigheid en macht belichaamt, werd hij in de Middeleeuwen dikwijls in wapens opgenomen. Bij middeleeuwse grafmonumenten is de leeuw vaak te zien aan de voeten van de ridder, die op zijn rug liggend is afgebeeld. De leeuw is ook het symbool van de evangelist Marcus.

Pauw
Symbool van onsterfelijkheid, omdat men geloofde dat het vlees van een pauw niet kon bederven. Vaak is ook alleen de pauwenstaart afgebeeld als symbool van de heelheid van de hemel of als zonnensymbool.

Slang
Oud symbool voor leven en dood, gif en genezing. Ook symbool van >moeder aarde=. De slang die in zijn eigen staart bijt (ouroboros) is oneindig. De slang is hier alfa en omega. Zij wijst op de begrenzing, op het feit dat alles besloten is binnen de macht van God, en op de oneindigheid.

Uil
De uil gold al in het oude Egypte en Indië als dodenvogel. Voor de Grieken was de uil het attribuut van de godin Pallas Athene en daarmee het symbool van (Athene=s) wijsheid. De christelijke betekenis werd, omdat de uil een nachtdier is, een symbool van degenen die de duisternis liefhebben (ongelovigen, ketters en wereldwijzen) of, omdat de uil kan zien in de duisternis, een symbool van de gelouterde ziel.

Vleermuis
De vleermuis wordt gezien als een demonisch dier en staat voor duivel, kwaad, nacht en dood.

Vogel
In het algemeen zijn vogels symbool van het bovenaardse, het nauwelijks bereikbare en van de vrijheid waarnaar de ziel streeft. Sommige vogels worden ook gezien als doodsboden, bijvoorbeeld de kraai.

Adelaar
Symbool van de evangelist Johannes. Symbool van de op de kerk neerdalende genade van de geest. De adelaar, >koning van de vogels=, is bekend als symbool van hemelbestormende macht en weerbaarheid.

Duif
Symbool van liefde, onschuld en eenvoud. In de christelijke traditie is de duif symbool voor de verloste ziel van de overledene. Zittend op de grafsteen symboliseert een duif de ziel van de overledene, die krachten verzamelt voor zijn reis naar de hemel. De Heilige Geest wordt vrijwel altijd voorgesteld als een duif.

Lam
Symbool van reinheid en onschuld. Christelijk symbool van het Lam Gods dat de zonden van de wereld draagt, en symbool van de gelovigen en de martelaren. Het lam, afgebeeld met kruis en nimbus is het symbool van de offerdood van Christus.

Pelikaan
De pelikaan zou zijn borst openen om zijn jongen met zijn eigen bloed te voeden. Daarom is het een symbool van Christus die zich voor de mensheid heeft opgeofferd.

Phoenix
De mytische vogel Phoenix zou zijn eigen nest verbranden, om daar als hernieuwd weer uit te verrijzen. Phoenix staat symbool voor Christus en zijn opstanding.

Vlinder
Symbool van de onsterfelijke ziel. Voor christenen is de dood de overgang naar een beter leven, de verplaatsing uit dit aardse tranendal naar het hemelrijk. De vlinder staat ook symbool voor de drie stadia die de menselijke ziel doorloopt: leven, dood en wederopstanding. Daarnaast staat de vlinder ook voor de kortstondigheid van het aardse leven

Acanthus
Ook bereklauw genoemd. De acanthusbladeren zijn gebruikt als voorbeeld voor ornament in de bouwkunst van de oudheid. Het acanthusbladmotief komt ook voor in de grafkunst, onder andere als verwijzing naar de onsterfelijkheid.

Eikenblad / eikentak / eikels
Symboliek die ver teruggaat met verschillende betekenissen. Eikenhout werd als onverwoestbaar beschouwd en was daarom symbool van de onvergankelijkheid, van kracht en onoverwinnelijkheid In de oudheid werd een lauwerkrans van eikenbladeren gegeven aan overwinnaars als teken van onvergankelijke eer.

Guirlandes
In de oudheid werden tempels vaak versierd met guirlandes (slingers) van bloemen, bladeren en vruchten. Dit waren offers en elk van de gebruikte bloemen en vruchten had zijn eigen specifieke betekenis.
Klimop - Vanwege de altijd groene bladeren een symbool van eeuwig leven en eeuwige vriendschap.

Klimop
Vanwege de altijd groene bladeren een symbool van eeuwig leven en eeuwige vriendschap.

Lauwerkrans
Een lauwerkrans van laurierbladeren is door de groene bladeren een symbool van eeuwig leven, eeuwige vriendschap, overwinning, roem en eerbetoon. Een schedel omkranst met lauwerkransen symboliseert de heerschappij van de dood over de levenden.
De laurierboom hoorde bij de god Apollo, zoon van Zeus. Apollo was de god die de hoogste zedelijke en geestelijke schoonheid bezat. Daarom is de oudste betekenis van laurier die van reinheid.

Pijnappel
Symbool van onsterfelijkheid.

Taxus
Net als de laurier en de klimop blijft de taxus altijd groen en is symbool van de onvergankelijkheid, rouw en dood. In de Griekse mythologie is de taxus een boom van de onderwereld.

Treurwilg
Symbool van rouw en verdriet. De hangende takken symboliseren de tranenstroom die in de aarde verdwijnt. Voor de Germanen was de wilg het symbool van de dood.

De twee handen van een Cohen
Een cohen is een priester. De handen zijn afgebeeld zoals ze worden gehouden bij het uitspreken van de priesterzegen in de synagoge.

Kan en schaal
De (waterschenkende) kan en schaal van de Leviet, de tempeldienaar, die deze hanteert bij de rituele handwassing van een Cohen, voorafgaand aan de Kohaniem-zegenspreuk.

Sjofar
Een ramshoorn die in de joodse eredienst wordt gebruikt. Op beide dagen van Rosj Hasjana, het joodse nieuwjaar, wordt in de synagoge op de sjofar geblazen, evenals op Jom Kippoer, het feest van de verzoening.

Een mesje en een klem
De werktuigen die een Mohel, rituele besnijder, gebruikt.

Menorah
De zevenarmige kandelaar. Symbool voor de goddelijke aanwezigheid. De zeven armen staan voor de zeven scheppingsdagen.

Davidsster
Zespuntsster, van oudsher een joods symbool. De davidsster staat voor goddelijke bescherming, zoals samengevat in de alchemistische figuren voor vuur en water, welke twee driehoeken zijn.

Trap
Een trap naar de hemel, waarbij een hand het gordijn weghoudt

Omgehakte boom
Of een boom die door een bijl wordt omgehakt, het verwijst naar een (te jong) afgebroken leven

Boek
De afbeelding van een boek betekent: graf van een rabbijn.

Asverstrooiing

Verstrooiing van de as van een overledene vanuit een vliegtuig boven zee of vanaf een boot...
...gebeurt steeds vaker.

Niet alleen Nederlanders vinden het een passend slot van de uitvaart. Ook Duitsers houden van
een dergelijk afscheid. Daarvoor moeten ze naar hun westerburen, want in eigen land is asverstrooiing door familieleden verboden.
Asverstrooiingen gebeurden altijd zonder de nabestaanden Dat vind ik nog steeds niet kunnen,’’
verklaart een oud-medewerker van een havenkantoor. ,,De romantiek is van de haven af,
het moet nu allemaal snel snel, zegt hij over z’n overstap van de scheepvaart naar de uitvaart.

Meestal vanaf boten, soms uit een Cessna.

Het mooiste is het terugvaren, mensen zijn helemaal op zichzelf, kunnen alleen maar in de verte turen.
Als ze na een halfuur aan wal komen heerst de euforie.’’

In de vliegtuigen heerst dezelfde opgetogen stemming.
Een traan wordt er zelden gelaten bij het leeg kieperen van de bus met de laatste resten van de dierbare overledene,
plechtig nagesalueerd. Het is een tochtje voor de familie, niet voor de overledene,

Een leven op de vaart, op school gezeten in Vlissingen of graag strandwandelingen gemaakt,

Een steeds groter deel klanten komt uit Duitsland. ,,Een derde. Omdat asverstrooiing daar
in het bijzijn van de familie onmogelijk is, vertelt hij. ,,Duitsers krijgen de as zelfs niet in handen.
Daarom laten veel Duitsers zich in Nederland cremeren.’’

Oehoe

Middeleeuws tafereel op een begraafplaats.

Met grote klappen komt een Europese oehoe

met een spanwijdte van 1,60 meter, over de stoet aangevlogen,

om de zegen van de vrijheid te verkondigen.

De indrukwekkende vogel met de wijze blik en de onverstoorbare, oranjegekleurde ogen maakt een

stijlvolle landing op de schouder van zijn in keltisch gewaad gestoken ‘uilenier

De uil is een spirituele vogel, zegt deze. Zeer geschikt voor uitvaarten.

Veertien exemplaren, variërend van Siberische oehoes tot kleine bosuilen,

wachten dagelijks in nagemaakte burchten of houten hokken op hun moment van glorie,

ofwel het uitvliegen voor speciale klussen. De roofvogels zijn al langer actief op bruiloften,

maar hebben nu ook in de bedrijfsvoering van Uitvaartverzorging een hoofdrol toebedeeld gekregen.

De uilen strooien de as van de overledene uit, waken bij de kist of voeren de rouwstoet aan.

In de middeleeuwen stond de uil bekend als de brenger van onheil, tegenwoordig vooral als het symbool van wijsheid.

Voor ons staat de uil óók voor vrijheid, spiritualiteit, oerkracht, rust en de verbondenheid met de natuur.

De uil is een beeldmerk én watermerk.

25 september 2005

Vandaag heb ik mijn certificaat voor hechttechnieken gehaald.......... das wel mooi he...

Ja, ja vandaag heb ik het gehaald hoor, het was geweldig met Marc Wiegman die deze cursus heeft gegeven.

In Lobith bij '' de LELIE '' uitvaartverzorging daar was de cursus gehouden, Marc en Barry bedankt voor jullie geweldige gastvrijheid.

Ben net thuis, het is al na elven s´ avonds maar bij Marc en Barry kan je niet wegkomen. Zo gezellig bij die knullen altijd.

Het was eigenlijk van 14.00 uur tot 17.00 uur ..wwaaahhaaaaaaa

Het was natuurlijk ook wel lachen en veel ouwehoeren en eten en koffie en koffie en koffie..........lol

Fijne dag ........ doei, doei en liefs van:

Bianca

Een zeer leerzame, maar vooral ook gezellige dag. Na afloop konden alle deelnemers hun certificaat in ontvangst nemen.

Rouwtransport Maartensdijk bij De Lelie Uitvaartverzorging

25 september 2005